Útilega á AusturlandiSandra Björg Stefánsdóttir
Þá er einni skemmtilegustu helgi í mínu lífi í langan tíma lokið. Það er nefnilega alltaf þannig að þegar maður gerir eitthvað óundirbúið þá verður útkoman oft ótrúlega skemmtileg, sérstaklega afþví að maður er ekki búinn að hlakka til í langan tíma og með óraunhæfar væntingar.Eftir vinnu á föstudaginn hringdi Gulla í mig og spurði hvort við ættum ekki bara að skella okkur í útilegu um helgina því spáin væri svo góð. Daman var búin að skipuleggja allt frá A-Ö og ég þurfti ekkert að gera nema mæta og njóta. Yndislegt...!
Við byrjuðum á því að keyra á Djúpavog á laugardagsmorgni og fara í siglingu út í Papey. Ég mæli með því fyrir alla, mjög skemmtileg ferð skal ég ykkur segja. Þegar þeirri ferð var lokið brunuðum við á Egilsstaði og tjölduðum á nýja tjaldstæðinu þar í bæ. Við vorum þrjár í þessari ferð en hún Charlotte sem vinnur hjá Matís hér á Höfn í sumar kom með okkur. Við vorum sem sagt þrjár í mínu litla tveggja manna kúlu tjaldi... við snérum okkur bara í takt um nóttina og sjollis þannig að þetta gekk bara vel...!
En grill-farirnar okkar Guðlaugar tókust ekkert betur í þetta skiptið en yfirleitt áður og tók það því ekki nema um 3 tíma og 2 einnota grill að gera kvöldmatinn tilbúinn. Þar sem að við vorum í fríi þá var þetta nú bara skemmtilegt, þó ég viðurkenni reyndar að ég var orðin pínu svöng á tímabili.
Eftir að hafa matast fórum við á hörku tónleika í næsta húsi eða Sláturhúsinu. Hann Dóri félagi okkar í VAX stóð fyrir þeim og nýtti tímann milli hljómsveita til að sýna okkur aðstöðuna í Sláturhúsinu hátt og lágt. Við Guðlaug vorum nánast orðlausar og þá þarf nú töluvert til... já og kannski bara dálítið öfundsjúkar. Þvílík og önnur eins aðstaða og dugnaðurinn í manninum... Vonandi látum við nú verða af því að rugla saman reitum okkar og búum til menningu án peninga eins og Dóri orðaði það.
Án gríns þá vorum við Gulla ansi heitar fyrir þessu "konsefti" og aldrei að vita nema við látum verða af því að heimfæra þetta á Höfn... Hver veit... hver veit... Vinir okkar nær og fjær, verið því viðbúnir undir það að við höfum samband við ykkur með einhverjar bilaðar hugmyndir í kollinum..! Ekki má gleyma því að loksins loksins heyrðum við hljómsveitina MIRI spila en þeir voru hjá okkur á Blúshátíð. Þar sem að okkur tókst ekki að klóna okkur fyrir hátíðina í ár þá misstum við af þeim á okkar eigins hátíð en bættum upp fyrir það núna. Agalega voru þeir flottir, ég get nú bara ekki annað sagt. Ég var eiginlega bara í losti... og ef einhver ætlar að halda því fram að það gerist alltaf því ég sé grúppía af guðs náð þá bið ég þann einstakling um að halda sig á mottunni..!
Við hófum svo sunnudaginn á því að liggja eins og klessur í sundlaug Egilstaðabúa og það sem það var notalegt... sól og blíða og 21 stiga hiti. Eftir það héldum við yfir á Seyðisfjörð og skelltum okkur í 3ja tíma kayak siglingu um fjörðinn með honum Hlyni. Ég var nú með hjartað í buxunum áður en við lögðum í hann því mér er nú ekkert allt of vel við sjóinn eins og þið sennilega vitið öll en ég lifði ferðina af og velti ekki einu sinni bátnum þannig að ég brosti bara hringinn þegar við komum aftur í land.
Þetta var algerlega frábær ferð í alla staði og Gulla á miklu meira en bara hrós skilið fyrir skipulagninguna...!
Endilega skoðið svo myndirnar mínar, þær segja meira en þúsund orð...
Adios
Sandy
Ekkert landsmótSandra Björg Stefánsdóttir
Jæja þá er það komið á hreint, það er búið að fresta Landsmótinu á Vindheimamelum um eitt ár. Ég er ekki sátt, þó ég skilji mjög vel ástæðurnar á bakvið þessa ákvörðun þá hlakkaði ég svo ótrúlega til að fara norður og hitta allt Hólafólkið mitt og alla vinina hinumegin á landinu að mig langaði til að gráta yfir fréttunum í gær. En svona er lífið og ekkert við þessu að gera. Ég verð þá bara heima hjá mér á Humarhátíð og fylli heimilið mitt af gestum og hef gaman, svo fer ég kannski bara norður eftir hátíðina
Annars hefur margt á daga mína drifið, í síðustu viku fór ég óvænt til Kaupmannahafnar og hitti samstarfsfólkið okkar á Háskólasetrinu í NEED. Það var mjög gaman og mikið hlegið. Svo hitti ég að sjálfsögðu Sóleyjuna mína sem hugsaði um mig eins og ég væri prinsessan á bauninni. Ég áttaði mig fyllilega á því að það er ekki nóg að stoppa í tvo sólarhringa í Kaupmannahöfn, vil endilega drífa mig aftur og skoða meira
Nú svo fékk ég óvænt gesti til mín á Höfn, Hekla litla sæta og eigandinn hennar hann Jónas bónas komu austur og voru hjá mér yfir Hvítasunnuhelgina. Við tókum túristann á þetta og fórum út á fjörur, upp í Hoffell og upp á jökul. Reyndar brunnum við Jónas svo laglega í andlitinu að okkur verkjaði og það var eiginlega ekki sjón að sjá okkur lengi á eftir. Amk. var eins og ég væri með flösu í andlitinu í nokkra daga meðan ég bókstaflega skipti um ham... Gaman að þessu... Mér til varnar þá ætluðum við bara að vera stutt uppi á jökli en urðum óvart í um 5 klst og engin sólarvörn... En þetta er nú allt að koma og ég er hætt að þurfa að bera feitan handáburð í andlitið á mér
Núna er ég stödd í Reykjavík city því hún Solla megabeib er í sveinsprófinu sínu og spurði mig hvort hún mætti sauma á mig kjól. Það var náttúrulega ekki spurning og ég tók bara hálft háskólasetrið með mér suður og hef plantað mér í eldhúsið í Álfatúninu þar sem ég þykist vinna á milli þess sem ég skýst niður í Iðnskóla og máta flotta fína kjólinn minn.
Á föstudaginn verður svo heljarins útskriftarveisla hjá pæjunni þar sem tjúttað verður fram á nótt.Enn og aftur bendi ég á myndasíðuna mína og svo megið þið endilega kvitta
En jæja segjum þetta gott í bili
Sandy
