Sandra er enn lifandi... í alvöru :)Sandra Björg Stefánsdóttir

Jæja það er nú aldeilis orðið langt síðan síðast. Að sjálfsögðu hefur margt á daga mína drifið... Til dæmis má nefna að það var hætt við NEED ferðina ógurlegu til Írlands vegna gossins í Eyjafjallajökli. Það stóð til að við færum út mánudaginn 26. apríl og kæmum heim laugardaginn 1. maí. En fjórum dögum fyrir brottför var ákveðið að fresta ferðinni fram í október til þess að allir kæmust með. Ef ráðstefnunni hefði ekki verið frestað þá hefði fækkað verulega í íslenska hópnum, við áttum að vera 19 talsins en hefðum líklega ekki verið nema þrjú. Ég skil það mjög vel að fólk með búskap og fjölskyldu var ekki tilbúið til að taka þá áhættu að vera fast úti á Írlandi í lengri eða skemmri tíma. En í nokkra daga var heil mikið stess og kaos meðan beðið var átekta eftir því hvernig náttúran myndi haga sér... Loks náðum við þó að fá erlendu samstarfsaðila okkar til að átta sig á því að við stjórnum ekki náttúrunni og hún er fullkomnlega óútreiknanleg eins og kom í ljós í dag þegar aska féll enn og aftur um allt suðurland.

Í staðinn fyrir Írlandsferðina fór ég með hálfum Hafnarkaupstað á Hammond hátíð á Djúpavogi. Við stelpurnar tókum þetta með stæl, gistum á hótelinu og borðuðum þar öll kvöld... Það var alveg endalaust gaman þessa helgi, margt brasað... m.a. prílað út um hótelglugga og svo inn aftur... með miklum áverkum fyrir alla sem hlut áttu í máli... hehe 

Í þessari viku ákvað ég svo að skella mér í höfuðborgina þar sem Ferðamálaþing 2010 var haldið á Nordica. Þingið var vel heppnað en ég ætla nú ekkert að fara nánar út í það enda getið þið netvæna fólk lesið allt um það á vef Ferðamálastofu  Hins vegar nýtti ég tímann og fór að príla með Erni ofurdúd í Björku og það var eins yndislegt og hugsast getur, enda komin ár og öld síðan við klifruðum saman síðast. Við systur eyddum svo heilmiklum tíma saman hjá ömmu en hann elsku besti afi hefði átt afmæli á mánudaginn var. Við fórum að sjálfsögðu með blóm að leiðinu hans og óskuðum honum með hamingju með daginn. Það er alltaf sagt að tíminn lækni öll sár en af sumum sárum vill maður ekki læknast. Ég á alltaf eftir að sakna hans Jóa Vakra besta afa.

Hún mamma átti svo afmæli í gær og af því tilefni buðum við Solla henni út að borða í hádeginu á 19. hæðina í Turninum. Við borðuðum náttúrulega á okkur gat og rúmlega það... og ég veit ekki hvort þið trúið því en ég smakkaði sushi í fyrsta sinn. Það hélt ég að ég ætti aldrei eftir að gera. Mamma var mun harðari af sér á þessu sviði en ég og hafði meira að segja nokkra reynslu í sushi áti, eitthvað annað en dreifbýlistúttan dóttir hennar 

Nú er ég komin heim í sumarið á Höfn. Hann Þorbjörn fór í bæinn í gær þegar ég kom heim (óvænt afmælisgjöf til mömmu) svo ég er bara ein í kotinu fram á sunnudag. Það hefur nú ekki gerst lengi. Vissi eiginlega ekki alveg hvað ég átti af mér að gera í kvöld þegar ég hafði engan til að elda fyrir og ekki neitt... hehe

Jæja þá er þetta orðið gott í bili
Gleðilegt sumar öll sömul
Sandra

p.s. hlustiði endilega á uppáhalds lagið mitt þessa dagana en ég var að enduruppgötva það eftir um 3ja mánaða pásu