Heimsókn á DalbrautinaSandra Björg Stefánsdóttir

Góða kvöldið góðir hálsar,
Í síðustu viku voru mamma og Þorbjörn hjá mér. Þau voru í heila viku því að Þorbjörn fékk vinnu hjá henni Rögnu í Foss. Þetta var alveg æðislegur tími, ég tók mér frí eftir hádegi alla vikuna svo við mamma gætum brallað eitthvað skemmtilegt... og hvort við gerðum. Mamma fór meðal annars með okkur Rögnu og Heiðar í göngu um Skálafell. Ég man ekki eftir að hafa komið að Vestari bænum síðan á ættarmótinu þegar ég var 6 ára, sem er í sjálfum sér ekkert skrítið en samt svolítið leiðinlegt. En nú fengum við að heyra alls kyns sögur og minningar frá mömmu frá því að hún var lítil.
Við mæðgur gengum líka inn á Bergárdal og tíndum ber... ó já þið lásuð rétt, það eru komin kolsvört og safarík ber inni við fossinn.

Ég verð að viðurkenna að það er frekar tómlegt í kofanum nú þegar gömlu eru farin, en þetta var samt æðisleg vika og vonandi koma þau bara fljótt aftur. Reyndar hafði Þorbjörn nú orð á því að hann gæti alveg hugsað sér að búa hér á Höfn. Það er svo góður andi hér og allir svo viðkunnalegir, sem er ekkert skrítið. Það er auðvitað allt annað andrúmsloft hér heldur en fyrir sunnan enda ekkert atvinnuleysi og þess háttar leiðindi. Veit nú ekki hvort gömlu hjónin taki sig til og flytji... Þorbjörn hefur aldrei búið annarsstaðar en í Kópavoginum... veit samt að mamma hefði ekkert á móti því. Svona til að byrja með þá vona ég bara að heimsóknirnar verið fleiri og lengri.

Um næstu helgi er Bræðslan á Borgarfirði eystri, mér skilst að undan farin ár hafi hálfur Hafnarkaupstaður farið þangað og skemmt sér saman. Ég vil nú meina að ég sé Hornfirðingur þannig að sjálfsögu ætla ég að fara! Fæ að fljóta með Nönnu mega skvísu og rauða ljóninu hennar! Alltaf gaman að gera eitthvað skemmtilegt með frábæru fólki. 

Amma og Solla ætla svo að koma til mín á mánudaginn í næstu viku og vera í nokkra daga. Þá held ég að ég taki mér bara sumarfrí og stjani við pæjurnar mínar. Ég hlakka svo til. Sumarið er svo skemmtilegur tími, þá vilja allir koma og heimsækja mann! 

Jæja þetta er orðið gott í bili
Endilega kíkiði á myndasíðuna mína, fullt af myndum þar og KVITTIÐI
Over and out
Sandy

Humarhátíð - Skaftafell citySandra Björg Stefánsdóttir

Nú held ég að það sé kominn tími til að skrifa smá línu hér á þetta blogg.
Margt hefur á daga mína drifið síðasta mánuðinn 




Um þar síðustu helgi var Humarhátíðina mikla hér á Höfn. Þetta var ein allra skemmtilegasta humarhátíð sem ég hef upplifað og eru þær nú komnar all margar hjá mér  Við hófum leikinn á miðvikudag þegar ég fékk að fljóta með Rögnu og Heiðari á djass tónleika í Pakkhúsinu, formlega hófst hátíðin á mánudeginum en ég var löt fyrstu tvo dagana. Á fimmtudaginn var svo aftur tjúttað í Pakkhúsinu þegar Rökkurbandið sló í gegn enn á ný. Við grúppíurnar Ragna fórum og skemmtum okkur konunglega og fylgdumst með Heiðari og nýju rauðu græjunni hans!  Eftir það hitti ég Gullu, já og bara flestar skvísurnar í bænum og við fórum á Víkina. Eins og Hornfirðingum sæmir voruð við að langt fram eftir morgni enda veðrið dæmalaust gott og fólk sat úti á stétt og spjallaði í langan tíma eftir að Víkin lokaði. Á föstudaginn fóru svo gestirnir að streyma að. Hrefna og Solla voru fyrstar í hús, svo Sóley og Rafn (sem þó vildu endilega gista í tjaldi...?!?!?!) og loks Rut og Helgi. Pörin tvö voru eiginlega svona óvænt ánægja því ég vissi ekki fyrr en eftir hádegi á föstudeginum að þau ætluðu að koma. Aftur var dæmalaus blíða í firðinum fagra og heppnaðist dagskráin því með eindæmum vel. Heiðar hafði tekið að sér að skipuleggja dagskrá á sviðinu föstudagskvöld, laugardag og laugardagskvöld og reyndi ég aðeins að hlaupa undir bagga með honum. Hann var náttúrulega að spila í nánast hverju einasta atriði þannig að ég var þarna fyrir neðan og reyndi að sjá til þess að allir væru tilbúnir og allt gengi snurðulaust fyrir sig, sem það og gerði. Eftir að dagskránni lauk á sviðinu skelltum við okkur í Sindrabæ á Hornafjarðarkvöld þar sem dansinn dundi langt fram á morgun!!



Áfram var haldið á laugardeginum söngvakeppni barnanna og fleira yfir daginn og svo enn betri dagskrá um kvöldið. Eitthvað var veðrið ósamvinnuþýtt um kvöldið því það rigndi eins og hellt væri úr fötu á meðan á skemmtiatriðunum stóð... en um miðnætti þegar brennan hófst var komið fínasta útihátíðarveður. Um það leiti kom heil rúta af skaftfellingum í bæinn sem voru kannski heldur illa klædd fyrir útiveru... ég veit að það er þversögn í þessari setningu þar sem við erum að tala um landverði og fjallaleiðsögumenn... en þetta var nú svona samt  Ég skaut sum sé yfir þeim húsaskjóli í rúman klukkutíma eða þangað til haldið var í íþróttahúsið á ball. Það eru engar ýkjur þegar talað er um heila rútu því þegar mest var taldi ég milli 25 og 30 mans í litlu sætu íbúðinni minni... En öll dýrin í skóginum voru vinir svo þetta fór bara vel fram... helltist ekki einu sinni niður úr glasi  Þá var komið að ballinu!!! Mínu fyrsta Parket balli... Þvílíkt og annað eins ball !! Þeir eru alveg jafn ótrúlega góðir og ég hafði heyrt!! Þessum blessuðu pjökkum hef ég djammað með í nánast heilt ár og hafði ekki hugmynd um að þeir væru hluti af einni allra bestu ball hljómsveit sem komið hefur fram á Íslandi. Kannski eigum við bara að vera fegin að þeir eru logandi hræddir við Reykjavíkina því annars sæjum við þá sennilega ekki meir...! Eftir að ballinu lauk var hinni stórkostlegu Humarhátíð 2009 formlega lokið. Gestirnir fóru heim hver á eftir öðrum uppúr hádegi á sunnudag og þá tók við hið daglega líf á nýjan leik. 



Reyndar fundum við Gulla okkur nokkuð skemmtilegt áhugamál um miðja vikuna, þannig er að hópur frá National geographic var staddur hér á Höfn og spjallaði ég heilmikið við þau. Við fórum að skoða efni frá þeim og við skulum segja að eftirfarandi jafna gæti alveg ræst einn daginn:

Gönguferð + Nepal + 2010 = Sandra + Gulla

Þá er komið að nýliðinni helgi en þá skelltum við Gulla og Bára okkur í Skaftafell city. Aftur var blíða í sveitarfélaginu Hornafirði eins og reyndar um allt land. Við mættum á svæðið á föstudagskvöldi, þrumuðum upp tjöldunum og grilluðum svo hamborgara eins og við ættum lífið að leysa. Um kvöldið fengum við ökkur göngutúr í Lambhaga og ég vona að stelpurnar hafi orðið jafn ástfangnar af þeim stað og ég  Við vöknuðum eldsprækar á laugardeginum og skelltum okkur í göngu um þennan fallegasta stað veraldar, nú eftir það var haldið í sund og svo grill eins og gefur að skilja. Við reyndum að læra af reynslunni frá kvöldinu áður og nú tók það aðeins um 20 mín að hita kolin en ekki rúman klukkutíma. Við höfum sennilega allar grillað marg oft áður en einhverra hluta vegna gekk allt á afturfótunum hjá okkur á föstudeginum. En þetta seinna kvöld  vorum við með svo mikinn mat að við hefðum sennilega getað fætt helminginn af gestunum í Skaftafelli en samt gerðum við það nú ekki  Amk datt okkur ekki í hug að gefa neikvæða frakkanum af matnum okkar, eftir að hann hafði vælt á næsta borði í hálftíma! Sumt fólk ætti bara að vera heima hjá sér ef það er svona erfitt fyrir það að ferðast... hehehe... Núhhh... eftir matinn brunuðum við á Hnappavelli því þar var aðalstuðið. Klifurmaraþon og því eitthvað af gorgeus liði. Svo var slegið upp dansleik í tjaldi á svæðinu og því var stuð laaaangt fram eftir morgni. Ég var stórkostlega ánægð með þessa helgi því hún var nákvæmlega eins skemmtileg og ég hafði vonast eftir og vonandi eru skvísurnar sammála mér í því. 

Nú eru enn á ný komnir gestir á Dalbrautina því mamma og Þorbjörn ætla að vera hjá mér þessa vikuna. Kallinn er að fara að vinna hjá Rögnu í Foss og við mamma ætlum að gera eitthvað skemmtilegt saman

Síðast en ekki síst... myndir!!! Það er alveg hellingur á myndum á myndasíðunni og fleiri munu bætast við á allra næstu dögum.

Bless í bili Sandra

Jóhann Þorsteinsson - Jói VakriSandra Björg Stefánsdóttir

Nú hefur hann elsku besti afi minn yfirgefið þetta jarðneska líf. Hann kvaddi okkur mánudaginn 15. júní 2009. Mér finnst alveg ofsalega erfitt að hugsa til þess að hann afi minn sé farinn en ég veit að honum líður vel þar sem hann er núna. Hann getur farið í útreiðartúra á uppáhalds hestunum sínum eins oft og lengi og hann vill. Margar fallegar minningargreinar birtust um hann afa minn í Morgunblaðinu og þær má finna á vef morgunblaðsins. 

Ég fór að sjálfsögðu suður til að vera viðstödd kistulagninguna og jarðaförina. Á svona tímum er gott að eiga góða að. Ég stoppaði oft á leiðinni suður hjá vinum sem sýndu ótrúlegan stuðning. Skvísurnar í Skaftafelli, löggan á Klaustri og svo besti gaurinn hann Örn við Sólheimajökul. Eitt traust og þétt faðmlag getur gert svo ótrúlega margt fyrir mann þegar manni líður illa. Það að einhver vilji taka utan um mann og gefa manni þannig allan sinn styrk... það jafnast á við þúsund orð að mínu mati. Takk takk takk...

Kistulagningin var mér mjög erfið en þetta var falleg athöfn og við amma reyndum að vera sterkar saman. Afi minn var svo jarðaður föstudaginn 26. júní. Veðrið var yndislegt og athöfnin var persónuleg og falleg. Fjórir hvítir hestar tóku á móti kirkjugestum, þar á meðal hann Faxi kallinn. Álftagerðisbræður sungu og allt var þetta svo fallegt, þó það hafi vissulega verið erfitt. Aftur studdum við amma hvort aðra. Fjöldinn allur af fólki vottaði afa virðingu sína með því að koma og deila þessum degi með okkur í Fossvogskirkju. Margir hestamenn allstaðar af landinu, enda var verið að kveðja mikinn mann, einn af þeim allra mestu, hann Jóa Vakra í Miðsitju, afa minn.

Bless elsku afi minn og takk fyrir mig kæru vinir.