Jóhann Þorsteinsson - Jói VakriSandra Björg Stefánsdóttir

Nú hefur hann elsku besti afi minn yfirgefið þetta jarðneska líf. Hann kvaddi okkur mánudaginn 15. júní 2009. Mér finnst alveg ofsalega erfitt að hugsa til þess að hann afi minn sé farinn en ég veit að honum líður vel þar sem hann er núna. Hann getur farið í útreiðartúra á uppáhalds hestunum sínum eins oft og lengi og hann vill. Margar fallegar minningargreinar birtust um hann afa minn í Morgunblaðinu og þær má finna á vef morgunblaðsins. 

Ég fór að sjálfsögðu suður til að vera viðstödd kistulagninguna og jarðaförina. Á svona tímum er gott að eiga góða að. Ég stoppaði oft á leiðinni suður hjá vinum sem sýndu ótrúlegan stuðning. Skvísurnar í Skaftafelli, löggan á Klaustri og svo besti gaurinn hann Örn við Sólheimajökul. Eitt traust og þétt faðmlag getur gert svo ótrúlega margt fyrir mann þegar manni líður illa. Það að einhver vilji taka utan um mann og gefa manni þannig allan sinn styrk... það jafnast á við þúsund orð að mínu mati. Takk takk takk...

Kistulagningin var mér mjög erfið en þetta var falleg athöfn og við amma reyndum að vera sterkar saman. Afi minn var svo jarðaður föstudaginn 26. júní. Veðrið var yndislegt og athöfnin var persónuleg og falleg. Fjórir hvítir hestar tóku á móti kirkjugestum, þar á meðal hann Faxi kallinn. Álftagerðisbræður sungu og allt var þetta svo fallegt, þó það hafi vissulega verið erfitt. Aftur studdum við amma hvort aðra. Fjöldinn allur af fólki vottaði afa virðingu sína með því að koma og deila þessum degi með okkur í Fossvogskirkju. Margir hestamenn allstaðar af landinu, enda var verið að kveðja mikinn mann, einn af þeim allra mestu, hann Jóa Vakra í Miðsitju, afa minn.

Bless elsku afi minn og takk fyrir mig kæru vinir.

HVANNADALSHNJÚKUR!!!Sandra Björg Stefánsdóttir

Já kæru vinir nú hef ég klifið hæsta tind Íslands.
Fyrir fjórum dögum síðan lögðu við Gulla af stað frá Höfn. Leiðin lág beint í Skaftafell city þar sem við fengum að gista í Sandaseli. Fljótlega bættust Ingibjörg, Rannveig og Asbjorn í hópinn.
Ég lét eins og smá krakki... spennan var þvílík og ég var með fiðrildi í maganum... en það var ekki vegna þess að við vorum að fara á Hnjúkinn. Nei það var vegna þess að það er svo æðislegt að koma í Skaftafell, orkan og minningarnar, ég hreinlega gat ekki hamið mig. Ekki versnaði það þegar ég heyrði í sjálfboðaliðum hinu megin við vegginn, af gömlum vana bankaði ég upp á til að heisla upp á liðið og kynna mig. Nema hveð þarna var þá kominn enginn annar en hann Roger!!! Oh hvað það er gaman að sumarið er að koma enn eina ferðina, ég get bara ekki beðið eftir því að fara um hverja helgi í Skaftafell city



En snúum okkur aftur að Hvannadlashnjúk. Við félagarnir lögðumst til hvílu um tíu leitið eftir að hann Örn pörn var búin að máta á okkur broddana og þess háttar, en ég held að ég geti fullyrt að fæst okkar hafi sofið að einhverju ráði þá nóttina. Upp var stigið kl. 4 stundvíslega og banana brauðin smurð og pakkað í bakpokana. Við tróðum okkur svo öll í kaggann hennar Ingibjargar og brunuðum að Sandfelli. Klukkan 5.30 var haldið af stað. Við vorum 17 talsins ásamt þrem leiðsögumönnum. Leifur, Stefán og Hansi hétu þeir.
Ég verð nú að viðurkenna að þó það séu aðeins þrír dagar síðan við héldum í þessa miklu göngu þá er ég eiginlega búin að gleyma hvað mér þótti þetta erfitt. Eða kannski fannst mér þetta bara ekkert erfitt... Kannski er þetta eins og þegar konur eignast börn, um leið og afkvæmið kemur í fangið á móðurinni þá gleymist allur sársaukinn... ég veit ekki... ég hef ekki eignast barn... ég hef ekki samanburðinn

Fyrsta stopp var í um 400 m hæð en þar var lækur svo þeir sem vildu gátu fyllt á vatnið sitt. Mér fannst við nú varla vera lögð af stað og var því nánast ekkert búin að drekka... amk ekki þannig að ég þurfti að fylla á. Sandfellið sjálft er um 700 m minnir mig og þar á eftir kom svolítil brekka... eða það hélt ég!!!  Þetta reyndist vera fyrsti hlutinn af brekkunni endalausu sem ég hafði heyrt margar hryllingssögur af. Sennilega gerði ég þar einu mistökin mín alla ferðina. Þarna gekk allur hópurinn saman en fólk var samt nokkurn veginn á sínum hraða. Þar sem að ég hélt að brekkan væri ekki svo löng og var viss um að við tækjum pásu þegar upp var komið þá gekk ég fremur rösklega og reyndi að halda í fremstu menn. En brekkan var ekki stutt og við tókum ekki pásu nærri strax. Það þýddi að Sandran varð frekar móð og dróst stöðugt aftur úr... Þegar við komum í 1150 m hæð var loks tekin pása og þá var ég komin í hóp þeirra allra síðustu. Alls ekki svo að skipja að ég hafi verið uppgefin og verið komin með nóg... nei nei nei... en ég hefði aldrei getað gengið restina af Hnjúknum á þennan hátt. Það var því mjög ánægjulegt að komast að því að þarna fórum við öll sömul í línu. Línurnar voru þrjár talsins og við Skaftafells hópurinn vorum öll saman hjá honum Hansa. Upp frá þessu réð Hansi hraðanum og því var gengið hægt en örugglega áfram og uppfrá því varð ég aldrei móð eða fékk þá tilfinningu að ég yrði að taka pásu.



Brekkan endalausa er sannarlega réttnefni því ég man ekki hversu margir kílómetrar hún er. En þegar við loksins komumst upp á gígbarminn (jafnsléttu) þá vorum við komin í 1830 m hæð. Það er kannski við hæfi að taka fram að alla leiðina gegnum við í glampandi sól og logni, þetta var bara draumi líkast! Við gengum í um 45 minútur á jafnsléttu þangað til að við komum að Hnjúknum sjálfum. Það kom mér verulega á óvart hvað hann var hár, á myndunum virðist hann alltaf bara pínu hóll sem tekur enga stund að klífa. Nei hann var mjöööög hár og snar brattur. Við fórum í brodda og bárum ísaxir þennan síðasta spöl.

Klukkan 14 stundvíslega stóðum við á toppnum! Reyndar var orðið alveg skýjað en mér var bara alveg nákvæmlega sama! Þetta er eiginlega alveg ótrúleg tilfinning, samt trúði ég því eiginlega alls ekki að ég hefði getað þetta.

Alla leiðina niður var skýjað og meira að segja töluverð snjókoma, enn og aftur þá var mér alveg nákvæmlega sama því blíðan á leiðinni upp var svo ótrúlega mikil. Það var þó eitt sem kom mér á óvart á niðurleiðinni. Það var að endalausa brekkan var alveg nákvæmlega jafn endalaust á leiðinni niður eins og á leiðinni upp....



Ég var komin niður kl. 18.40 og þar með lauk um 13 tíma göngu minni á topp Hvannadalshnjúks! Ingibjörg bauð okkur í grill þegar komið var aftur heim í Sandasel og ég viðurkenni vel að ég var ógurlega þreytt þegar við vorum búin að borða, þreytt en mjög ánægð. Við Gulla ákváðum að gista aðra nótt í Sandaseli því ég treysti mér engan veginn til að keyra heim um kl. 21.30. Samt var ég pínu hrædd um að ástandið yrði ekkert betra daginn eftir en það voru ástæðulaustar áhyggjur því við vorum alveg yfirgengilega hressar og sprækar eftir góðan svefn  Enn hafa harðsperrurnar ekki látið sjá sig og ég stórlega efast um að þær láti sjá sig héðan af... ég græt það alls ekki..!

Endilega kíkiði inn á myndasíðuna mína til að sjá fleiri myndir.

Nú liggur leið mín til Finnlands en þangað held ég aðfaranótt þriðjudags. Ég verð í eina viku á ráðstefnu í bæ sem heitir Joensuu og er við Rússnesku landamærin en í vikunni þar á eftir fer ég til pabba, Petru og ormanna minna. Ég hlakka alveg óendanlega mikið til að hitta þau og knúsa í klessu

Bless í bili Sandra

Sumarið er komið :)Sandra Björg Stefánsdóttir

Já ég er sum sé ekki staðið mig nægilega vel í þessu bloggi... Það er deginum ljósara.
Talsvert hefur á daga mína drifið síðan síðast. Hún mamma mín varð hvorki meira né minna en fimmtug þann 5. maí. Hún hélt stóra veislu í sal SEM hússins í tilefni af þessum áfanga. Frænkur, frændur, vinir og vandamenn mættu að sjálfsögðu og glöddumst með okkur fjölskyldunni. Hún Solla skvísa samdi stórskemmtilega vísu um hana mömmu sem við fluttum í veislunni. Ég þarf eiginlega að fá vísuna hjá henni og birta opinberlega, það hlógu margir... meira að segja fólk sem Solla hafði ekki mútað til að hlæja  Ég tók hátt í 200 myndir í veislunni sem þó eru ekki allar hæfar til birtingar, flestar er þó komnar inn á myndasíðuna mína.
Þessa helgi í Reykjavíkinni fór ég líka að príla með Erni í Björku og það var FRÁBÆRT. Ég var náttúrulega lélegri en allt og búin að gleyma nánast öllu nema hvernig á að gera áttu hnjút... hehe... en það var samt ótrúlega gaman að príla. Sérstaklega af því að strákarnir úr Klifurhúsinu voru búnir að taka í gegn allar leiðirnar og breyta og bæta. Erni var nú ekki alltaf alveg sama um hegðun mína og mig grunar að hann hafi verið pínu hræddur um að ég myndi valda honum varanlegum skaða en þetta slapp allt fyrir horn

Eftir þessa helgi í Reykjavíkinni skellti ég mér á ráðstefnu á Stykkishólmi. Fékk far með Jónasi Bónasi fram og til baka og skemmti mér bara mjög vel. Ráðstefnan var um Menningu og menningarferðaþjónustu og var ansi skrautleg á köflum. Stundum var ég ekki alveg með það á hreinu hvað ég væri að gera þarna en það má alveg vera gaman á ráðstefnum, amk stundum... hehe

Í firðinum fagra er sólin búin að skína undanfarna daga og sjást ummerki um það á bringu minni... er að verða búin með heila túpu af Aloa vera... enough said!!!

Ég fer svo aftur suður á föstudaginn því hún Silja Rut er að fara að útskrifast og svo ætlar hún Solla að halda frændsystkina partý fyrir Moritz afkomendurna. Gaman gaman gaman...

Nú svo er það bara Hnjúkurinn og Finnland... tíminn líður allt of hratt....

Jæja gott í bili
Sandy

GLEÐIÐLEGT SUMARSandra Björg Stefánsdóttir

Komiði nú öll sæl og blessuð, tvö blogg á mánuði... er það ekki fínt
Gleðilegt sumar og takk fyrir veturinn.
Nú hefur heilmargt á daga mína drifið síðan síðast. Fyrst ber að sjálfsögðu að nefna fermingarnar og páskana. Mamma kom til mín á mánudaginn fyrir páska og var því hjá mér í viku og það var alveg æðilsegt. Reyndar náði hún sér í flensu akkúrat þegar hún kom svo sennilega naut hún þess ekkert voðalega að vera hér. Við brölluðum heilmargt saman mæðgurnar. Á miðvikudeginum fyrir skírdag komu svo Solla, Haffi, Þorbjörn og Alexander Máni til mín og þá var líf og fjör á Dalbrautinni. Á föstudaginn langa bættist enn í hópinn þegar Sigrún, Fúsi, Kalli, Haukur og Perla komu. Því miður gat ég ekki boðið þeim neitt betra en stofugólfið en það er nú svo stórt að ég hefi getað hýst mun fleiri nægjusama gesti  Þetta kvöld voru 14 manns í mat hjá mér því ásamt næturgestunum komu Dana, Viðar, Bjössi, Mæja og Viðar Örn í mat. Ég skemmti mér konunglega og fannst alveg æðislegt að fólkið vildi koma og vera hjá mér, Söndru litlu. Auðvitað var mamma potturinn og pannan í eldamennskunni og stóð sig konunglega þrátt fyrir að hafa varla staðið í lappirnar vegna flensu.
Við frændsystkynin skelltum okkur svo á páskaball með veðurguðunum og ég get svo svarið það, ef við erum ekki langskemmtilegasta fólkið í heiminun þá er ég hissa. Sungum Turn around í tíma og ótíma og Kalli snéri sér við og svo hlógum við eins og fábjánar og enginn skildi neitt í neinu. Hahahaha... Að sjálfsögðu var myndavélin með í för og myndirnar eru komnar inn á myndasíðuna.

Nú á laugardeginum var svo aðalmál páskanna. Fermingardagur Önnu Regínu. Mér fannst ótrúlega gaman að fá að taka svona mikinn þátt í þessum degi frænku minnar. Hún var svo glæsileg að ég fékk nánast kökk í hálsinn. Veislan var svo skemmtileg og hlýleg og maturinn góður. En okkur var ekki til setunnar boðið því þau voru nú þrjú frændsystkinin okkar sem fermdust þennan dag. Sigga litla hjá Jóa og Viggu og Kiddi hjá Önnu Maríu og Sigga. Þannig að við vorum ekki beinlínis að farast að hungri þegar við komum heim um kvöldið.
Páskadagur leit svo dagsins ljós og þá var Sandran orðin lasin. Lá í bælinu í tæpa viku og sönglaði "Someone like you" með Kings of leon eins og einhver uppvakningur.

Um síðustu helgi skellti ég mér með Rögnu, Heiðari, Nóa og ferðafélaginu í göngu í Skaftafelli og að sjálfsögðu var það alveg frábært. Hún Regína gekk með okkur um Skaftafellsheiðina, (Lambhagi, rafstöðin, Sel, Sjónarsker, Svartifoss og Sjónarnípa) og sagði okkur skemmtilegar sögur á leiðinni. Ég fékk að sjálfsögðu tilfelli í tíma og ótíma enda komu upp minninar frá síðasta sumri í hverju skrefi.

Í gær var svo sumardagurinn fyrsti eins og menn vita og við Hornfirðingar opnuðum nýju glæsilegu sundlaugina okkar. Ofsalega er hún flott. Ég fjárfesti meira að segja í nýjum sundbol í tilefni dagsins  Við stelpurnar skelltum okkur út á lífið á síðasta vetrardegi eins og okkur einum er lagið. Fórum á lokasýningu leikhóps FAS og svo á Kaffihúsið þar sem Hulda Rós og Rökkurbandið voru með opna æfingu. Það er alltaf nóg að gera á Höfn, það get ég sagt ykkur. Á eftir lá leið í partý í græna húsinu sem ég ætlaði bara aldrei að finna þrátt fyrir að ég hafi gengið framhjá því nánast daglega frá því að ég flutti hingað. Gaman að þessu.

Nú í kvöld liggur leiðin til Reykjavíkur því að á morgun er reunion Snælandsskóla krakkanna. Það verður vonandi mjög gaman enda ekki eins og maður hitti þetta fólk á hverjum degi

Þá er þetta komið í bili, vona að þið eigið góða helgi framundan og kíkiði endilega á myndirnar mínar þegar þið hafið lokið við að KVITTA...

yassou
Sandra

Páskar...Sandra Björg Stefánsdóttir

Jæja nú er alveg að koma páskafrí. Því miður náðist ekki að klára skýrslu um NEED verkefnið í dag svo ég verð að mæta fyrir hádegi á morgun og klára hana en að er allt í lagi því þegar skýrslan er búin er ég komin í frí
Mamma ætlar að brunahingað í sveitina til mín og svo koma Solla, Haffi og Þorbjörn þegar líður á vikuna. Hlakka ótrúlega til að fá þau öll.  Enda ekki eins og það sé eitthvað lítið að gerast í stórfjölskyldunni, heilar þrjár fermingar, Anna Regína, Kiddi og Sigga... þeir voru samtaka í þessu frændurnir

Svo á Anna Regína afmæli á morgun, 14 ára pæja... ekki það hún er svo þroskuð pæja að hún gæti vel komið með mér á Víkina einhverja helgina... pott þétt fullorðinslegri en margar gellurnar þar. En ég efast um að ég fengi að stíga fæti inn í Fákaleiru 8c aftur ef ég tæki píuna með mér... En bara til að hafa það á hreinu þá var ég sennilega ekki nema 14 ára þegar Ragna fór með mig á öll böll bæjarins á Humarhátíð.. svo veriði bara viðbúin kæru hjón... aldrei að vita hvað gerist á næstu humarhátíð
Annars er það að frétta að næsta þriðjudag verður fyrsti fundur undirbúningnefndar Skemmtifélagsins... þá á að ákveða hvað við munum taka fyrir næsta haust og ég get bara ekki lýst því hvað ég hlakka til... MAÐUR LIFANDI!!! Þetta var náttúrulega ólýsanlega skemmtilegur tími síðasta haust og engin ástæða til að ætla að hlutirnir verði neitt öðruvísi núna... ég fæ bara fiðring í magann við tilhugsunina.

Jæja ætli þetta sé ekki nóg í bili
Gleðilega páska og borðiði nú ekki yfir ykkur af páskaeggi.... hehe eins og það sé hægt!

ó já ég gleymdi einu... ég er búin að fá mitt fyrsta páskaegg þetta árið... ég var eitthvað að væla um að mig langaði svo í páskaegg en maður kaupir ekki svoleiðis sjálfur, eggin bragðast ekki eins vel ef maður kaupir þau sjálfur, það vita það allir. Allavega ég var að farast úr sjálfsvorkun inni á skrifstofu þegar hann Jóhann Bergur kemur færandi hendi með eitt stykki páskaegg... Ég átti engan veginn von á þessu og því smakkaðist eggið að sjálfsögðu betur en öll páskaegg sem ég hef nokkur tíman fengið.

Adios amigos
Sandy

Spurningakeppni fyrirtækjannaSandra Björg Stefánsdóttir

Ég vildi bara láta ykkur vita af því að það verður EKKI rætt um framistöðu míns liðs í spurningakeppni fyrirtækjanna

Annars er bara ljómandi fín helgi á enda. Á föstudaginn skelltum við stelpurnar í Kvennaklúbbnum Kidda okkur á Food and Fun. Þýðingin á þeim viðburði er víst Fóður og Fjör sem mér finnst eiginlega alveg hörmulegt. Ég hugsa bara um svínafóður og fóðurbæti, nákvæmlega ekkert gómsætt við það. Okkar þýðing hefði verið miklu betir "Fæði og fjör", það er þó allavega jákvæðara. Afhverju vorum við ekki fengnar í þýðingar???  En matuinn var alveg gómsætur, 5 rétta matur úr heimabyggð að hætta Dóra snillings. Það eru náttúrulega bara snillingar fæddir 30. ágúst 1983... Eftir matinn hlustuðum við á Gunnar Þórðar en hann var með tónleika á hótelinu. Þetta voru fínustu tónleikar, ég hefði samt alveg verið til í að þekkja einhver lög en kallinn tók Gaggó Vest í uppklappinu og þar með var honum fyrirgefið allt. Það lag minnir mig bara á fyrsta árs Hóla djamm á gamla Barnum á Króknum... þvílík snilld.
Af einhverjum ástæðum var Víkinni lokað upp úr miðnætti sem er náttúrulega bara fáránlegt en í staðinn var bara hrúgast til hans Sigga Óla í partý... miiiikkkkiiiiiððððð sungið og skemmt sér. Við Palli vorum líka komin á gott flug með viðskiptaáætlun fyrir Klifurhús Hafnar... Nú þarf bara að fara að ræða þetta með aðeins minna áfengi um hönd og sjá hvort það er ekki bara eitthvað til í þessu.
Auðvitað var myndavélin á lofti og það eru komnar myndir inn á myndasíðuna.

á laugardaginn fékk ég sé gesti frá Reykjavík, já eða eiginlega Þýskaland. Phil fjallógaur kom með bróður sinn og fékk að gista eina nótt á Dalbrautinni. Phil er jákvæðasti maður í heiminum og það er ekkert nema skemmtilegt að fá þannig fólk í heimsókn. Ég kíkti með þá í smá bíltúr og við fórum meðal annars upp í Ósland. Þar sá þeir einhver pínu lítil Norðurljós, ég deildi auðvitað með þeim öllum þeim fróðleik sem ég vissi og vissi ekki um þetta undur  

Í gærkvöldi var svo spurningakeppni sem ég mun ekki ræða um eins og áður hefur verið komið inn á

Nú fer að líða að páskum. Það eru þrjár fermingar í fjölskyldunni um páska helgina og þess vegna geri ég ráð fyrir að öll stórfjölskyldan í Reykjavík mæti á svæðið. Vonandi geta mamma, Þorbjörn, Solla og Haffi komið og verið hér í einhvern tíma. Það er svo gaman að fá fólk í heimsókn  Nú svo hef ég líka heyrt að það verði einhver böll á Höfn þessa daga og ég er viss um að henni systur minni mun ekki leiðast að skemmta sér með mér

gott í bili
Sandy

HallóSandra Björg Stefánsdóttir

Sæl öll,
Það er nú aldeilis langt síðan síðast, ég veit. Stundum kemur bara tímabil í lífi manns þar sem mann langar ekki til að allir viti allt um mann. Og hvað eru margir menn í því

Lofa nú engu um framhaldið en hér er allavega eitt blogg. Það hefur margt drifið á daga mína síðustu vikurnar. Blúshátíð var haldin hér í bæ og ég skemmti mér alveg endalaust vel. Reyndar var ég á báðum áttum um hvort ég ætti að vera hér á Höfn á Blúshátíð eða fara norður í Skagafjörðinn á árshátíð Hólaskóla. Þar var nefna nokkurs konar reunion hestakrakkanna frá því á fyrsta ári. Og þau mundu eftir mér þessar elskur og buðu mér með. En þó ég sé ekki fátækur námsmaður lengur fannst mér ansi svæsið að borga tæpar 50 þúsund krónur bara fyrir fargjaldið fram og til baka. Blúshátíð var sem sagt fyrir valinu og er ég alveg sátt við það. Mikið stuð og góð stemmning. Auðvitað tók ég nokkrar myndir sem eru inni á myndasíðunni.
á fimmtudaginn í síðustu viku var haldið Pub quiz hér á Kaffihorninu. Enn og aftur skemmti ég mér konunglega í góðra vina hópi. Ég hafði ekki hugmynd um hvernig svona færi fram en við Gulla ákváðum að skella okkur og vera saman í liði. Bjarni Ólafur og Júlli sátu með okkur á borði og þess vegna voru gerðar ýmsar ráðstafanir svo þeir sæju ekki svörin okkar. Þeir þurftu nú ekki að hafa neinar áhyggjur af sínum svörum því það var ekki nokkur leið að skilja skriftina þeirra

Um síðustu helgi skellti ég mér svo í bæinn að skoða nýju fínu íbúðina hennar Sollu og hans Haffa. Hún var alveg svakalega flott. Mér fannst nú parketið með því flottara sem ég hef nokkru sinni séð, en Solla sagði að það þýddi að ég væri strákur...!!!! Því aðeins strákar taka eftir svoleiðis hlutum...
Við systur skelltum okkur líka á tónleika hjá B.Sig. Þeir komu á blúshátíð en því miður missti ég af þeim þar því ég var á Mugison (sem er ógislega Hottttt) En B.Sig voru ótrúlega góðir. Svei mér þá ef þeir eru ekki bara með betri live hljómsveitum sem ég hef séð.

Nú er ég aftur á leiðinni suður á málþing um heilsuferðaþjónustu. Lítill fugl hvíslaði því að mér að fyrrum bekkjarsystkini mín á Hólum verði á svæðinu og þess vegna hlakka ég ótrúlega til að fara. Sennilega fæ ég svo heimsókn frá Reykjavíkinni á fimmtudaginn en hann Phill fjalló spurði um daginn hvort hann fengi gistingu í eina nótt ásamt bróður hans þegar þeir ferðuðust um svæðið. Hef nú ekki heyrt í dúddanum í þessari viku en meðan hann hefur ekki afboðað komu sína þá reikna ég með að þeir mæti

Þið megið gjarnan láta í ykkur heyra og segja mér hvort það sé ástæða til þess að halda lífi í þessu bloggi eða ekki...
óver and át
Sandra

FjallamennskaSandra Björg Stefánsdóttir

Hæ hó öll,
Þetta eru nú búnir að vera meiri dagarnair undanfarið. Á sunnudaginn var þvílík bongó blíða í sveitinni að hver einast hornfirðingur var úti að viðra sig... ásamt því að troða í sig bollum auðvitað. Nú á mánudaginn var haldið áfram að háma í sig bollum og í gær.... úfff ég fæ bara magakrampa að hugsa um það...  Við Heiðar fórum til Guggu og Sigga og fengurm okkur saltkjöt og baunir. ÞAÐ SEM ÉG BORÐAÐI... ég gat bókstaflega ekki gengið upprétt fyrir götuna  aftur, og þegar ég stóð upp úr sófanum í 8c til að fara heim svimaði mig... ég er ennþá södd...!!! En mikið lifandi skelfing er þetta gott

Í dag var svoooo ÖSKUDAGUR, og því var stanslaus röð af gríslingum að syngja og ég skemmti mér alveg konunglega. Engu að síður skemmti ég mér MIKLU betur fyrir hádegi því þá var ég á fjallafundi!!!! Jábbs... ég var með Einurunum stórkostlegu ásamt fólki úr ríki vatnajökuls, ferðafélaginu og þjóðgarðinum að skipuleggja fjallaferðamennsku í Hornafirði.... Hugsiði ykkur, skrá miður leiðir hér, setja upp klifurgeggi þar og jafnvel stofnsetja Fjallamennskusetur.... Mér þykir mjög vænt um NEED verkefnið og tel mig ótrúlega heppna að fá að vinna með það eeennnn fjallaferðamennska!!!! Það er yndislegt :)

Jæja þetta er gott í bili
Sandy

Lífið í hnotskurnSandra Björg Stefánsdóttir

jæja ætli ég hendi ekki inn smá færslu hér á bloggið... þetta gengur ekki, ég fer að verða jafn öflug og Solla og Pálína að blogga  Reyndar skilst mér að það lesi varla nokkur lifandi maður blogg lengur því allt fer nú fram á andlitsbókinni ógurlega, ég viðurkenni það vel að ég er orðin alvarlega  háð þeirri vefsíðu. Held ég bloggi nú bara af því að hann karl faðir minn er svo ógurlega þrjóskur að hann neitar að fá sér feisbúkk... tel sjálfri mér trú um að hann fylgist með þessu bloggi og vil leyfa honum að gera það áfram  nei nei ég segi nú bara svona... við erum samt að tala um að hann faðir minn er enn með Nokia 3510... Hann hefur ákveðið að þetta sé besti sími í heimi og mun aldrei kaupa sér nýjan síma nema það sé útséð um það að ekki verði hægt að gera við þann gamla lengur. Fyrir ykkur sem hafið ekki hugmynd um hvernig sá forngripur lítur út þá er hér mynd af honum:

En jæja... hvað er að frétta?
Um síðustu helgi skellti ég mér til Reykjavíkur, jamms ég held það nú. Fór á málþing um Geopark sem var alveg einstaklega áhugavert og skemmtilegt.
Svo klifraði ég heil lifandis ósköp með henni Rannveigu skvísu. Það er alveg ótrúlegt hvað maður er fljótur að detta úr formi, þó svo ég reyni að gera allar mögulega æfingar heima hjá mér til þess að þurfa ekki að eyða dýrmætum tíma í að vinna aftur upp kraft og tækni o.s.frv.
Skemmtilegast af öllu var samt frænkukvöldið heima hjá Ingu Ósk. Ég hef bara ekki hlegið svona mikið lengi, við frænkurnar erum svo ótrúlega skemmtilegar að það er bara engu lagi líkt. Fórum í SingStar og þar var sko ekki haldið aftur af danssporunum... Takk fyrir mig skvísur, við verðum að endurtaka leikinn sem allra fyrst

Nú framundan er ekkert nema skemmtilegheit. Í kvöld stendur útskriftar hópur FAS fyrir tónleikum í Nýheimum þar sem Hornfirskir tónlistarmenn fá að njóta sín. Haldiði ekki að hún Sandra ætli að láta ljós sitt skína og hann Frikki gitarhero fer hamförum í undirleiknum. Ég ætla að taka lagið Steppingstone með Duffy sem ég hef hlustað á daginn út og inn síðustu vikur. Klikkið á nafnið og njótið... snilldar lag og frábær texti.... amk að mínu mati  Í gærkvöldi sátum við Gulla, Nanna og Frikki uppi í stú og vorum eitthvað að gaula, þá gengur inn Haukur nokkur Þorvalds. Hann var mættur til að eiga nokkur orð við hana Nönnu um tónleikana en eins og alþjóð veit þá er hann helsti útvarpsmaður austurlands. Nema hvað, hann vildi endilega fá að taka upp lögin okkar Gullu (hún ætlar að sjálfsögðu að syngja líka við undirleik Frikka). Eftir smá hóst og stam hófst upptakan og svei mér þá ef þetta heppnaðist bara ekki ágætlega hjá okkur. Mér skilst að þessu verði útvarpað í svæðisútvarpi Austurlands milli kl 17.30 og 18 í kvöld. Þið ættuð að geta hlustað á það hér.

Jæja nóg af mér í bili
Sandy

Skautaævintýri í ÓslandinuSandra Björg Stefánsdóttir

Í dag var alveg meiri háttar veður, hef bara sjaldan upplifað annað eins. Þess vegna fór ég í hádeginu upp í Ósland til að "skoða fjöllin" og kíkja á tjörnina. Það vildi þannig til að hún var alveg gadd freðin, ég fór út á ísinn og hoppaði aðeins (eins gott að enginn sá til mín) og viti menn, allt gaddfreðið. Ég hringdi beint í Rögnu og bað hana að hafa skautana tilbúna fyrir dæturnar um leið og þær voru búnar í skólanum. Ég var svo mætt í Fákaleiruna kl 14.30 og dreif píurnar nauðugar viljugar upp í Ósland. Ég veit ég vinn á frábærum vinnustað... get fengið frí ef veðrið er svona dásamlegt... vinn það bara upp seinna  

Við frænkur skautuðum svo eins og við áttum lífið að leysa fram til myrkurs ásamt fleiri krökkum á öllum aldri sem bættust í hópinn þegar á leið.

Ég tók fullt af myndum og er búin að setja þær inn á myndasíðuna.... Endilega kíkiði og KVITTIÐI

Sandra Pandra