Frumsýningu lokið og Írland framundanSandra Björg Stefánsdóttir

Þá er frumsýningu á Söngur um lífið lokið og þvílík skemmtun. Ég held svei mér þá að sýningin í ár sé best af þessum þrem sem ég hef tekið þátt í, mér líður að minnsta kosti þannig.

Það sem var þó öðruvísi í þetta skipti var að salurinn var rúmlega hálfur af fólki sem ég þekkti ekki. Nei reyndar þetta er ekki satt því í Bítlashowinu þá þekkti ég náttúrulega nánast ekki neinn því ég var svo nýflutt. En það var samt sem áður pínulítið skrítið að þekkja ekki flesta sem sátu fremst. Það bendir þó til þess að við séum að gera góða hluti, fyrst aðkomufólk hópast á sýningarnar okkar. Reyndar er komið upp nokkurskonar lúxus vandamál" en þrátt fyrir að uppselt sé á allar sýningar þá er enn alveg gífurlegur fjöldi á biðlista, raunar svo mikill að við næðum ekki að tæma listann þó við myndum bæta við sýningu. Þetta er nú bara skemmtilegt og ákvörðun um framhaldið verður tekin á morgun.

Eftir frumsýningu dansaði ég svo mikið í fína prinsessukjólnum frá Sollu að ég gat eiginlega ekki stigið í fæturna á sunnudeginum, en það mætti nú líka kalla hálfgert lúxusvandamál. Bjartmar og Hansína buðu svo í frumsýningarpartý eftir sýningu og eins og áður voru konunglegar veitingar á borðum, sem voru að sjálfsögðu vel þegnar því Skemmtifélagsmeðlimir glorhungraðir.

Nú eru aðeins þrír dagar í næstu sýningu sem hún mamma ætlar að koma á. Að sjálfsögðu verður hún jafngóð og fyrsta sýningin, ef ekki bara betri.

Það eru svo bara fimm dagar að ég og 16 aðrir förum til Írlands. Ég fékk góðar fréttir í dag, en hún Sigrún Inga bumbulína fékk fararleyfi frá ljósmóðurinni þannig að þetta verður frábær vika í alla staði, hugsanlega síðasta skiptið sem við munum gista á hóteli saman þar sem það er stutt í að skvísan yfirgefi Háksólasetrið. En ég vil ekki hugsa um það strax.

Við erum sem sagt að fara til Írlands og verðum þar í heila sex daga. Dagskráin er vægast sagt spennandi, auk áhugaverðra fyrirlestra munum við fara í margar vettvangsferðir, t.d. skoðum við Cliffs of Moher (www.cliffsofmoher.ie/) en það verður draumur að rætast af minni hálfu. Nú svo er okkur lofað dá góðum slatta af "menningartengdri ferðaþjónustu" á kvöldin.... Spennandi í meira lagi.

Jæja gott í bili
Sandra

Sumarið og Haustið 2010Sandra Björg Stefánsdóttir

Síðustu mánuðina hef ég oft spurt sjálfa mig að því hvort það sé eitthvað vit í því að vera að blogga, er ekki bloggið bara dautt? En í gær fékk ég tölvupóst frá samstarfsaðila á Húsavík þar sem hann vitnaði beinlínis í bloggið mitt. Einhvertíman hafði ég talað um ráðstefnu sem ég hafi verið gestur á og var mjög ánægð með. Þegar hann leitaði að umfjöllun um ráðstefnuna á netinu kom bloggið mitt einna fyrst upp. Fyndið mál.
Fyrir utan það þá er enn stærri hluti af mínum nánustu ættingjum flutt erlendis og þó ég muni svo sannarlega nota skype heilan helling þá held ég að ég reyni að halda lífið í þessu bloggi mínu 

Sem sagt snillingurinn hún Sólveig systir mín og hennar heittelskaði unnusti Hafþór eru flutt til Spánar, n.t.t. Barcelona. Solla kláraði klæðskerann hér heima í vor og saumaði meira að segja sveinsprófsstykkið mitt á mig, stóru systur sína. En nú er hún að hefja nám í fatahönnun í IED skólanum (http://www.ied.edu/barcelona/home). Þau munu því búa á Spáni næstu tvö árin. Þó ég efist alls ekki um að það verði frábærlega gaman hjá þeim á Spáni þá er ég eigingjörn og er strax byrjuð að sakna þeirra óendanlega mikið. En ég hugga mig við það að ég mun eiga eina best klæddustu systur í heiminum eftir tvö ár en hún var nú ekkert slor áður en hún fór 

Sumarið var nú heldur betur gott hjá mér, ég fór í margar útilegur, prófaði að sigla á kayak og kleif Kristínartinda ásamt því að ég dreif mig til Finnlands til pabba og co. Það var nú alveg frábær ferð í alla staði og fátt betra en að láta stjana við sig og geta knúsað ormana mína eins mikið og ég vildi. Ég var hjá þeim í tæpan hálfan mánuð og við brölluðum heilmargt, fórum t.d. á Grænlenskt safn sem heitir Nanoq (www.nanoq.fi). Alveg frábært safn sem sannar enn og aftur að grasrótin skiptir öllu máli þegar svona starfsemi er til umræðu. Við fjölskyldan fórum líka í Mumin dalinn (http://www.muumimaailma.fi/in_english) því litla barnið ég hef dreymt um það frá því að ég var pínu lítil. Það var svo frábært í garðinum að ég á bara engin orð, ég mæli með því að allir sem mögulega geta heimsæki dalinn (ég var nota bene á undan Jóni Gnarr borgarstjóra að fá þessa hugmynd ) Ég keypti mér úr í garðinum sem ég geng með á hverjum degi til að geta rifjað upp þessa frábæru ferð í sumar eins oft og ég vil. Úrið er eldrautt og með mynd af Míu litlu

Eftir dvölina hjá pabba fór ég yfir til Noregs og dvaldi hjá Pálínu og Snúbbunni í nokkra daga. Þær mæðgur stjönuðu við mig eins og ég væri konungsborin og ég hlakka mikið til að geta heimsótt þær aftur einhvertíman.

Nú eftir að hafa lifað eins og prinsessan á bauninni í allt sumar fór ég aftur í vinnu og þar hefur verið af nógu að taka. Við höfum staðið fyrir nokkrum ráðstefnum og sem dæmi má nefna frábæra ráðstefnu um fræðandi ferðaþjónustu í Kiðagili í september. Ég er svo hugfangin af starfi þeirra Svartárkotssystra að ég hvet alla til að skoða heimasíðurnar þeirra (www.svartarkot.is og www.kidagil.is). Við erum líka nýbúin að halda Ársfund Stofnana fræðasetra þar sem talað var um mikilvægi fræðastarfa á landsbyggðinni. Eftir rúma viku höldum við svo til Írlands á síðustu ráðstefnu NEED (www.need.is) verkefnisins. Við förum 17 talsins frá Íslandi og verðum enn og aftur langstærsti hópurinn. Ég hlakka mikið til enda eru Írarnir algjörir snillingar og umfjöllunarefni ráðstefnunnar mjög spennandi, fræðandi ferðaþjónusta.

En að félagslífinu... Á morgun frumsýnir Hið Hornfirska Skemmtifélag 9. sýningu sína. Þetta árið setjum við upp Söngur um lífið en sú sýning er tilnefnd Rúnari heitnum Júlíussyni. Við tökum lög frá öllum ferli hans, Hljómar, Trúbrot, Lónlí blú bojs, Áhöfnin á Halastjörnunni, GCD ofl... Þetta tímabil hefur verið svo óstjórnlega skemmtilegt að það nær engri átt, eins þessar sýningar hafa svo sem verið síðustu tvö árin (ég hef bara tekið þátt tvisvar áður). Eins konar lúxus vandamál hefur komið upp í tengslum við sýninguna í ár en það er nú þegar orðið uppselt á allar sýningarnar og þó nokkur fjöldi á biðlista. Við ætlum að frumsýna og taka svo stöðuna eftir helgi og sjá hvort við eigum að bæta við sýningum eða ekki  

Jæja þetta er orðið gott í bili, vonandi mun ekki líða jafn langt á milli færsla næst
Sandy

17. júní 2010Sandra Björg Stefánsdóttir

Útilega á AusturlandiSandra Björg Stefánsdóttir

Þá er einni skemmtilegustu helgi í mínu lífi í langan tíma lokið. Það er nefnilega alltaf þannig að þegar maður gerir eitthvað óundirbúið þá verður útkoman oft ótrúlega skemmtileg, sérstaklega afþví að maður er ekki búinn að hlakka til í langan tíma og með óraunhæfar væntingar.

Eftir vinnu á föstudaginn hringdi Gulla í mig og spurði hvort við ættum ekki bara að skella okkur í útilegu um helgina því spáin væri svo góð. Daman var búin að skipuleggja allt frá A-Ö og ég þurfti ekkert að gera nema mæta og njóta. Yndislegt...!
Við byrjuðum á því að keyra á Djúpavog á laugardagsmorgni og fara í siglingu út í Papey. Ég mæli með því fyrir alla, mjög skemmtileg ferð skal ég ykkur segja. Þegar þeirri ferð var lokið brunuðum við á Egilsstaði og tjölduðum á nýja tjaldstæðinu þar í bæ. Við vorum þrjár í þessari ferð en hún Charlotte sem vinnur hjá Matís hér á Höfn í sumar kom með okkur. Við vorum sem sagt þrjár í mínu litla tveggja manna kúlu tjaldi... við snérum okkur bara í takt um nóttina og sjollis þannig að þetta gekk bara vel...!
En grill-farirnar okkar Guðlaugar tókust ekkert betur í þetta skiptið en yfirleitt áður og tók það því ekki nema um 3 tíma og 2 einnota grill að gera kvöldmatinn tilbúinn. Þar sem að við vorum í fríi þá var þetta nú bara skemmtilegt, þó ég viðurkenni reyndar að ég var orðin pínu svöng á tímabili.

Eftir að hafa matast fórum við á hörku tónleika í næsta húsi eða Sláturhúsinu. Hann Dóri félagi okkar í VAX stóð fyrir þeim og nýtti tímann milli hljómsveita til að sýna okkur aðstöðuna í Sláturhúsinu hátt og lágt. Við Guðlaug vorum nánast orðlausar og þá þarf nú töluvert til... já og kannski bara dálítið öfundsjúkar. Þvílík og önnur eins aðstaða og dugnaðurinn í manninum... Vonandi látum við nú verða af því að rugla saman reitum okkar og búum til menningu án peninga eins og Dóri orðaði það.
Án gríns þá vorum við Gulla ansi heitar fyrir þessu "konsefti" og aldrei að vita nema við látum verða af því að heimfæra þetta á Höfn... Hver veit... hver veit... Vinir okkar nær og fjær, verið því viðbúnir undir það að við höfum samband við ykkur með einhverjar bilaðar hugmyndir í kollinum..! Ekki má gleyma því að loksins loksins heyrðum við hljómsveitina MIRI spila en þeir voru hjá okkur á Blúshátíð. Þar sem að okkur tókst ekki að klóna okkur fyrir hátíðina í ár þá misstum við af þeim á okkar eigins hátíð en bættum upp fyrir það núna. Agalega voru þeir flottir, ég get nú bara ekki annað sagt. Ég var eiginlega bara í losti... og ef einhver ætlar að halda því fram að það gerist alltaf því ég sé grúppía af guðs náð þá bið ég þann einstakling um að halda sig á mottunni..!

Við hófum svo sunnudaginn á því að liggja eins og klessur í sundlaug Egilstaðabúa og það sem það var notalegt... sól og blíða og 21 stiga hiti. Eftir það héldum við yfir á Seyðisfjörð og skelltum okkur í 3ja tíma kayak siglingu um fjörðinn með honum Hlyni. Ég var nú með hjartað í buxunum áður en við lögðum í hann því mér er nú ekkert allt of vel við sjóinn eins og þið sennilega vitið öll en ég lifði ferðina af og velti ekki einu sinni bátnum þannig að ég brosti bara hringinn þegar við komum aftur í land.

Þetta var algerlega frábær ferð í alla staði og Gulla á miklu meira en bara hrós skilið fyrir skipulagninguna...!
Endilega skoðið svo myndirnar mínar, þær segja meira en þúsund orð...
Adios
Sandy

Ekkert landsmótSandra Björg Stefánsdóttir

Jæja þá er það komið á hreint, það er búið að fresta Landsmótinu á Vindheimamelum um eitt ár. Ég er ekki sátt, þó ég skilji mjög vel ástæðurnar á bakvið þessa ákvörðun þá hlakkaði ég svo ótrúlega til að fara norður og hitta allt Hólafólkið mitt og alla vinina hinumegin á landinu að mig langaði til að gráta yfir fréttunum í gær. En svona er lífið og ekkert við þessu að gera. Ég verð þá bara heima hjá mér á Humarhátíð og fylli heimilið mitt af gestum og hef gaman, svo fer ég kannski bara norður eftir hátíðina 

Annars hefur margt á daga mína drifið, í síðustu viku fór ég óvænt til Kaupmannahafnar og hitti samstarfsfólkið okkar á Háskólasetrinu í NEED. Það var mjög gaman og mikið hlegið. Svo hitti ég að sjálfsögðu Sóleyjuna mína sem hugsaði um mig eins og ég væri prinsessan á bauninni. Ég áttaði mig fyllilega á því að það er ekki nóg að stoppa í tvo sólarhringa í Kaupmannahöfn, vil endilega drífa mig aftur og skoða meira

Nú svo fékk ég óvænt gesti til mín á Höfn, Hekla litla sæta og eigandinn hennar hann Jónas bónas komu austur og voru hjá mér yfir Hvítasunnuhelgina. Við tókum túristann á þetta og fórum út á fjörur, upp í Hoffell og upp á jökul. Reyndar brunnum við Jónas svo laglega í andlitinu að okkur verkjaði og það var eiginlega ekki sjón að sjá okkur lengi á eftir. Amk. var eins og ég væri með flösu í andlitinu í nokkra daga meðan ég bókstaflega skipti um ham... Gaman að þessu... Mér til varnar þá ætluðum við bara að vera stutt uppi á jökli en urðum óvart í um 5 klst og engin sólarvörn... En þetta er nú allt að koma og ég er hætt að þurfa að bera feitan handáburð í andlitið á mér

Núna er ég stödd í Reykjavík city því hún Solla megabeib er í sveinsprófinu sínu og spurði mig hvort hún mætti sauma á mig kjól. Það var náttúrulega ekki spurning og ég tók bara hálft háskólasetrið með mér suður og hef plantað mér í eldhúsið í Álfatúninu þar sem ég þykist vinna á milli þess sem ég skýst niður í Iðnskóla og máta flotta fína kjólinn minn.  Á föstudaginn verður svo heljarins útskriftarveisla hjá pæjunni þar sem tjúttað verður fram á nótt.

Enn og aftur bendi ég á myndasíðuna mína og svo megið þið endilega kvitta

En jæja segjum þetta gott í bili
Sandy

Sandra er enn lifandi... í alvöru :)Sandra Björg Stefánsdóttir

Jæja það er nú aldeilis orðið langt síðan síðast. Að sjálfsögðu hefur margt á daga mína drifið... Til dæmis má nefna að það var hætt við NEED ferðina ógurlegu til Írlands vegna gossins í Eyjafjallajökli. Það stóð til að við færum út mánudaginn 26. apríl og kæmum heim laugardaginn 1. maí. En fjórum dögum fyrir brottför var ákveðið að fresta ferðinni fram í október til þess að allir kæmust með. Ef ráðstefnunni hefði ekki verið frestað þá hefði fækkað verulega í íslenska hópnum, við áttum að vera 19 talsins en hefðum líklega ekki verið nema þrjú. Ég skil það mjög vel að fólk með búskap og fjölskyldu var ekki tilbúið til að taka þá áhættu að vera fast úti á Írlandi í lengri eða skemmri tíma. En í nokkra daga var heil mikið stess og kaos meðan beðið var átekta eftir því hvernig náttúran myndi haga sér... Loks náðum við þó að fá erlendu samstarfsaðila okkar til að átta sig á því að við stjórnum ekki náttúrunni og hún er fullkomnlega óútreiknanleg eins og kom í ljós í dag þegar aska féll enn og aftur um allt suðurland.

Í staðinn fyrir Írlandsferðina fór ég með hálfum Hafnarkaupstað á Hammond hátíð á Djúpavogi. Við stelpurnar tókum þetta með stæl, gistum á hótelinu og borðuðum þar öll kvöld... Það var alveg endalaust gaman þessa helgi, margt brasað... m.a. prílað út um hótelglugga og svo inn aftur... með miklum áverkum fyrir alla sem hlut áttu í máli... hehe 

Í þessari viku ákvað ég svo að skella mér í höfuðborgina þar sem Ferðamálaþing 2010 var haldið á Nordica. Þingið var vel heppnað en ég ætla nú ekkert að fara nánar út í það enda getið þið netvæna fólk lesið allt um það á vef Ferðamálastofu  Hins vegar nýtti ég tímann og fór að príla með Erni ofurdúd í Björku og það var eins yndislegt og hugsast getur, enda komin ár og öld síðan við klifruðum saman síðast. Við systur eyddum svo heilmiklum tíma saman hjá ömmu en hann elsku besti afi hefði átt afmæli á mánudaginn var. Við fórum að sjálfsögðu með blóm að leiðinu hans og óskuðum honum með hamingju með daginn. Það er alltaf sagt að tíminn lækni öll sár en af sumum sárum vill maður ekki læknast. Ég á alltaf eftir að sakna hans Jóa Vakra besta afa.

Hún mamma átti svo afmæli í gær og af því tilefni buðum við Solla henni út að borða í hádeginu á 19. hæðina í Turninum. Við borðuðum náttúrulega á okkur gat og rúmlega það... og ég veit ekki hvort þið trúið því en ég smakkaði sushi í fyrsta sinn. Það hélt ég að ég ætti aldrei eftir að gera. Mamma var mun harðari af sér á þessu sviði en ég og hafði meira að segja nokkra reynslu í sushi áti, eitthvað annað en dreifbýlistúttan dóttir hennar 

Nú er ég komin heim í sumarið á Höfn. Hann Þorbjörn fór í bæinn í gær þegar ég kom heim (óvænt afmælisgjöf til mömmu) svo ég er bara ein í kotinu fram á sunnudag. Það hefur nú ekki gerst lengi. Vissi eiginlega ekki alveg hvað ég átti af mér að gera í kvöld þegar ég hafði engan til að elda fyrir og ekki neitt... hehe

Jæja þá er þetta orðið gott í bili
Gleðilegt sumar öll sömul
Sandra

p.s. hlustiði endilega á uppáhalds lagið mitt þessa dagana en ég var að enduruppgötva það eftir um 3ja mánaða pásu

Eldgos á FimmvörðuhálsiSandra Björg Stefánsdóttir

Í gær upplifði ég einn magnaðasta dag í lífi mínu hingað til. Við Gulla og Björg (ásamt um 5.000 öðrum íslendingum) gengum upp að eldgosinu á Fimmvörðuhálsi.
Eins og þeir sem hafa gengið Fimmvörðuháls vita þá var gangan sjálf ekkert sérstaklega erfið en það sem gerði þessa ferð pínulítið erfiðari en ella var að það var um 10° frost og um 15 m/s norðan átt, sem þýðir að vindurinn var í fangið á okkur alla leiðina upp.

En þegar við komum að gosinu var alveg logn og hiti... annað hvort það eða þá að við urðum fyrir svo miklum áhrifum af gosinu að við munum bara ekki eftir neinum leiðindum.

Þetta var bara alveg gjörsamlega ólýsanlegt! Það eru engin orð sem geta lýst því hvernir upplifun það var að standa og horfa á eldgosið og halda á vel heitum hraunmolum...

Þið verðið bara að skoða myndasíðuna til að reyna að ímynda ykkur hvernig þetta var, þó svo að myndirnar ná engan veginn að lýsa þessu nógu vel að mínu mati

Bless í bili
Sandra

Blúshátíð, Hólar og klifurSandra Björg Stefánsdóttir

Jæja nú er ég aldeilis endurnærð. Haldiði ekki að ég hafi eytt heilum tveimur dögum á Hólum í Hjaltadal ! Ég þarf nú ekkert að lýsa því fyrir ykkur sem þekkið mig hvað ég var spennt ég var fyrir því að komast heim að Hólum. Um var að ræða vinnuferð þar sem rætt var um formlegt samstarf milli Nýheima og Hóla. Við vorum fimm sem keyrðum frá Reykjavík til Hóla, Þorri, Guðmundur Ingi, Gummi Matís og Hjalti. Þótt ótrúlegt megi virðast þá var bara alveg ótrúlega skemmtilegt alla leiðina. Ég held að ég sé á réttum stað í lífinu, það er gaman að vinna með þessu fólki sem ég umgengst. Þeir eru  ekkert svo hræðilegir guttarnir á bæjarskrifstofunni  
En ég á engin orð til að lýsa því hvað það var gott að komast aftur að Hólum. Orkan sem maður fær... vellíðanin... minningarnar. Það kom mér líka merkilega á óvart hvað ég þekki enn margt fólk þarna. Sumt breytist aldrei. Fyrir utan það þá hitti ég Örninn minn og gat spjallað við hann og knúsað í heilt hádegishlé. Fleira fólk sem ég hitti (en átti alls ekki von á) voru t.d. Daði, Marta og Silli og litla krúsídúllan þeirra, Binni bjútí sem færði mér stórfréttir, Helgi, Sólon, Steini, Claudia.... fyrir utan alla kennarana og starfsmenn. Það er allt yndislegt við Hóla, hvert sem ég horfði og snéri mér þá blossuðu upp góðar og skemmtilegar minningar. Skúli tók okkur svo í staðarskoðun og auk þess að fara í hesthúsin og Verið sem var frábært, þá fórum við í Auðunnarstofu og Hóladómkirkju. Lyktin af Auðunnarstofu er einhver besta lykt sem ég veit um þó svo að það séu kannski ekki margir sammála mér. Ég elska líka kirkjuna, mér hefur alltaf liðið vel þar inni. Um leið og ég gekk inn í bygginguna þá fann ég hvernig allt sem hefur verið að hrjá mig síðustu vikur og mánuði gufaði einfaldlega upp. Allt þetta slæma liðaðist í burtu og eftir stóð ég með fullkominn innri frið. Húsið passaði mig, allir gömlu góðu andarnir héldu utan um mig. Ég var fullkomlega örugg.
Úfff ég er orðin allt of væmin og háfleyg en svona leið mér nú samt..!

En ef við snúum okkur nú að því allra merkilegasta sem hefur gerst í mínu lífi síðustu vikurnar (fyrir utan Hólaferðina) þá er það Norðurljósablús 2010 sem haldin var í byrjun mars. Við vorum fimm manna ofurlið sem sáum um skipulagninguna þetta árið og það sem við skemmtum okkur vel. Vissulega kom margt upp í aðdraganda hátíðarinnar sem reyndi á en hátíðin sjálf tókst svo vel og ég skemmti mér svo rosalega vel að ég fæ enn hálfgerða gæsahúð við tilhugsunina.

Laugardagurinn var sennilega sá skemmtilegasti og þá sérstaklega sá tími um hádegisbilið þegar við Gulla og Júlli settum um gítarasýninguna í Nýheimum. Við vorum svo óendanlega fyndin og skemmtileg að það munaði minnstu að við létum hreinlega lífið úr hlátri.
Það voru heilar 12 hljómsveitir á hátíðinni, bæði hornfirskar og annarstaðar frá. Það var sérstaklega ein hljómsveit sem kom mér á óvart og þar missti Sandy sig alveg gjörsamlega í gríppíu stælunum. Solla studdi mig líka af heilum hug og meira að segja Gulla og Júlli líka. Við vorum náttúrulega í meira lagi rugluð í toppstykkinu en við skemmtum okkur konunglega og það er það eina sem skiptir máli. Það sem meira er, þá voru allar hljómsveitirnar mjög ánægðar merð okkur og vildu helst af öllu fá að bóka sig strax á næstu hátíð  

Gestirnir mínir sem ég sinnti nánast ekki neitt voru líka ánægð, en þau voru mamma, Solla og Haffi. Mamma er reyndar að reyna að halda því fram að hún sé orðin of gömul fyrir svona stuttar djamm heimsóknir en ég held að það sé alger vitleysa.

Nú ef við snúum okkur að enn öðru þá er kominn KLIFURVEGGUR  á Höfn. Hann er staðsettur í íþróttahúsinu og ég er búin að prófa hann einu sinni ásamt Gullu og Björgu. Án þess að ég vilji aftur verða eitthvað óendanlega væmin þá er ekkert eins frábært og að príla. Þessi tilfinning þegar maður liggur eins og hrúgald á dýnunni og æðarnar í höndunum á manni ætla gjörsamlega að springa því blóðið pumpast svo.... Ómetanlegt

Jæja ég er greinilega svo ótrúlega hátt uppi eftir Blúshátíð, klifur og nú Hólaferð að það er ekkert að marka þetta bull í mér

Pís át
Sandy

Fjallanámskeið og fleiraSandra Björg Stefánsdóttir

Jæja nú hefur talsvert margt á daga mína drifið síðan síðast.

Hef ég nú lokið tveimur námskeiðum í Fjallamennsku frá Landsbjörgu og það finnst mér alveg frábært. Ég skemmti mér mjög vel á þessum námskeiðum og fann hvað ég nálgaðist aftur manneskjuna sem ég vil vera þegar ég verð stór.
Á fyrra námskeiðinu fórum við svolítið almennt í það hvernig það er að vera á fjöllum og hvernig menn bera sig að á jöklum en á seinna námskeiðinu var eingöngu horft á ísklifur og það fannst rúmlega brillíant. Á fyrra námskeiðinu voru tveir leiðbeinendur en annar var Leifur hjá Fjalló sem fór með okkur Gullu á Hnjúkinn í fyrra og hinn var Arnar Felix hennar Örnu. Fyndið hvað þetta er lítið land. Á seinna námskeiðinu bættust við tveir leiðbeinendur og þá vorum við í fjögurra manna hópum. Við Björg Sigurjóns vorum í hópi með Hauki Inga og Óskari Ara og leiðbeinandinn var enginn annar en hann Áki úr Skaftafelli. Ég er ekki í nokkrum vafa um að við vorum í besta hópnum, við vorum svo óendanlega fyndin og skemmtileg að ég er viss um að strengirnir í maganum á mér dagana á eftir námskeiðið höfðu ekkert með príl að gera heldur vegna hlátursins. Mér tókst á undraverðan hátt að valda sjálfri mér og öðrum líkamlegum skaða með því að missa gjörsamlega fótana þar sem ég stóð vandlega tryggð í sling og átti ekkert að vera hreyfa mig. Er ég enn fallega blá niður allan fótlegginn þrátt fyrir að það sé rúm vika frá þessum klaufaskap mínum. Það sem verra er að ég olli Björgu alveg ómældum skaða í leiðinni og sá verulega á henni greyinu. En þetta voru frábær námskeið í alla staði og ég skemmti mér konunglega. Nú er málið að finna aur til að fjárfesta í frekari græjum svo ég geti farið að gera eitthvað skemmtilegt alveg sjálf og á eigin vegum.

Milli námskeiðina skellti ég mér suður til Reykjavíkur í langa helgi, það var mjög skemmtilegt. Ásamt almennri endurnæringu og verslunarferð með STÓRUM stöfum með henni systur minni þá fórum við á Þorrablót Hornfirðinga í Reykjavíka ásamt allri stórfjölskyldunni. Þar voru Gugga og Siggi heiðurshjón.  Við systur dösuðum og trölluðum að sjálfsögðu við mann og annan eins og okkur er einum lagið.
Í þessari Reykjavíkurferð skoðaði ég líka nýjasta Skinkuafkvæmið en Hadda Hrund og Doddi eru búin að eignast alveg gullfallegan lítinn prins.

Hvað vinnuna varðar þá er alveg fullt að gera þar. Í lok apríl munum við halda til Írlands, 20 manns og sé ég um alla skipulagningu... panta flug, benda fólki á hvers konar styrki það getur sótt um og allt klabbið. Ég fer að verða ansi reynslu mikil í þessu þó ég segi sjálf frá, skipulagning hópaferðalaga erlendis, skipulagning ráðstefna og vettvangsferða í Ríki Vatnajökuls.... bara name it og ég er viss um að ég get gert eitthvað til að aðstoða þig. En að sjálfsögðu er ég alls ekki að kvarta því þetta er jú það sem mér finnst skemmtilegt að gera.

Ég náði mér líka í aukavinnu þar sem ég tek um 30, klukkutímalöng viðtöl við valda einstaklinga hér í bænum. Þetta er rannsókn á vegum Hugvísindadeild HÍ og ég er nokkurs konar verktaki hjá þeim og spyr fólk spjörunum úr. Flestir taka nú vel í þetta og þar sem það er alltaf gaman að fá auka aur þá er þetta bara skemmtilegt. En skiljanlega fer eiginlega allur minn aukatími í þetta þar sem viðtölunum þarf að vera lokið fyrir mánaðamótin febrúar-mars.

Þá er það blúshátíðin... skipulagningin gengur bara alveg ljómandi vel og samstarfið við undirbúningshópinn enn betur. Allir að muna eftir fyrstu helginni í mars... 4. til 7. mars er skyldumæting á Höfn í Hornafirði...!

Jæja ætli ég láti þetta ekki duga í bili, og munið að skoða myndirnar mínar á myndasíðunni.
Adios Amigos
Sandy

Dagurinn í dagSandra Björg Stefánsdóttir

 Þá er þorrablóti Hafnarbúa lokið en það var haldið síðasta laugardag. Við dömurnar í kvennaklúbbnum Kidda mættum í okkar fínasta pússi til hennar Gullu um kl. 18. Nokkru seinna drifum við okkur niður í íþróttahús og þar tóku á móti okkur eintómir sjóræningjar. Í fyrstu fattaði ég ekki þemað, fannst þetta bara rosalega flott en þegar skemmtiatriðin hófust þá kviknaði á ljósaperuni hjá ljóskunni Söndru. Trailerinn frá pirates of the carabbean var blastað uppi á tjald og inn á var búið að klippa mynd af Skinney og Þóri. Eftir það var spilað lag sem var eitthvað á þá leið að sjóræningjarnir hefðu ekkert í íslensku víkingana Magga svarta og Ingvald mikla... eða eitthvað álíka. Skemmtiatriðin í heild sinni voru líka frábær. Mjööög fast skotið á marga en flestir áttu þetta alveg skilið og meiri hlutinn er fólk sem getur alveg gert grín af sjálfum sér. Þetta var bara alveg fínasta skemmtun.

Í kvöld eldaði ég í fyrsta sinn á æfinni gæsabringur. Ég er ekki einu sinni viss um að ég hafi smakkað svoleiðis fyrr en í kvöld enda er ég ekki sérstaklega mikið fyrir villibráð. Hann Gústi samstarfsmaður Þorbjörns í Foss gaf honum nokkrar bringur sem við reyndum að kokka í kvöld. Þetta var svo mikið kjöt að ég ákvað að bjóða Fákaleiru settinu báðumegin götunnar að borða með okkur. Auðvitað tók ég mikinn séns en var búin að vista númerið á Ósnum inn í símann ef það þyrfti að panta pizzur í massavís. Þetta slapp allt fyrir horn og flestir fengu sér meira að segja tvisvar, þannig að ég er sátt.

Eftir matinn fór ég á fund með Evrópu unga fólksins... þar er mjög spennandi verkefni að fara í gang. Ungt fólk hér í sveitarfélaginu að vinna með enn yngra fólki til að virkja sem flesta í samfélaginu. Fá ungt fólk til að vilja gera eitthvað, taka þátt í því sem er í boði og reyna þannig að auka líkur á að fólk beri sterkar taugar til samfélagsins, vilji búa hér og skapi sér atvinnutækifæri í framtíðinni. Að sjálfsögðu er þetta á algjöru grunn stigi ennþá en mér finnst þetta spennandi og tala nú ekki um ef ég fæ að vinna dálítið með krökkum.

Um næstu helgi er svo Fjallamennsku námskeið nr. 1. Það verður vonandi ótrúlega gaman. Hef reyndar ekki séð neina dagskrá ennþá og veit því ekki hvort það stendur til að gista á fjöllum eða hvort við komum hingað heim á nóttunni. Kemur allt saman í ljós.

Jæja þá er þetta orðið gott í bili

Yassou
Sandra